فامّا الّذين من الانس : فقوم لا خلاق لهم فى الآخرة و لا رغبة لهم فيما عند اللّه انّما همّهم تعيير النّاس باعمالهم ، لا يعيرّون انفسهم و لا يحاذرون اعمالهم ، ان رأوك صالحا حسدوك و قالوا : مرء ، و ان رأوك فاسدا قالوا : لا خير فيه . و امّا اعداؤك من الجنّ فابليس و جنوده : فاذا اتاك فقال : مات ابنك . فقل : انّما خلق الاحياء ليموتوا ، و تدخل بضعة منى الجنّة ، انّه ليسرى . فاذا اتاك و قال : قد ذهب مالك : فقل : الحمد للّه الّذى اعطى و اخذ و اذهب عنى الزّكاة فلا زكات علىّ و اذا اتاك و قال لك النّاس يظلمونك و انت لا تظلم ، فقل : انّما السّبيل يوم القيمة على الّذين يظلمون النّاس و ما على المحسنين من سبيل و اذا اتاك و قال لك : ما اكثر احسانك ، يريد ان يدخلك العجب فقل : إساءتي اكثر من احسانى . و اذا اتاك و قال لك ما اكثر صلاتك ، فقل : غفلتى اكثر من صلاتى . و اذا قال لك : كم تعطى النّاس ؟ فقل : ما اخذه اكثر ممّا اعطى . و اذا قال لك : ما اكثر من يظلمك ؟ ! فقل : من ظلمته اكثر . و اذا اتاك فقال لك : كم تعمل ؟ فقل طال ما عصيت . و اذا اتاك فقال لك : الا تحبّ الدّنيا ؟ فقل : قد اغترّ بها غيرى . رسول خداى فرمود : اى شمعون تو را از جن و انس دشمنانند كه همچنان با تو درآويزند تا دين تو را بربايند . دشمنان انسى آنانند : كه بيم آن جهان ندارند و رحمت خداى نجويند ، و مردم را سرزنش كنند ، و خود را پسنده خوانند ، و از اعمال نكوهيده نپرهيزند . اگر تو را به صلاح بينند حسد برند و تحقير فرمايند ، و اگر فاسد بينند فساد تو بازنمايند . و اما دشمنان تو از جن شيطان و لشكر اويند : پس اگر به نزديك تو آيد و گويد : فرزندت بمرد ، او را پاسخ كن كه : خداوند زندگان را براى مرگ آفريده و اينك فرزند من در جنان جاى دارد ، و اگر گويد : اموال تو از دست بشد ، بگو : شكر خداى را كه مال با من نگذاشت ، و حمل زكات از گردن من برداشت . و اگر گويد : مردم تو را ستم كردند و تو نتوانستى كيفر كرد ، بگو : خداوند ستم كنندگان را در قيامت عرضه مكافات و نقمت دارد ، و مردم نيكو آسوده باشند . و اگر گويد : چه بسيار جود و عطا كردى ؟ تا تو را به عجب و خيلا اندازد ، بگو : عصيان من از احسان من فزونى دارد ، و اگر گويد : چه بسيار نماز كردى و به حضرت يزدان نياز بردى ؟ بگو : غفلت من از عبادت من افزون است . و اگر گويد : چه فراوان مال خود را با مردم به رايگان دادى ؟